Nu mijn zoon dood is

‘All it takes is a beautiful fake smile to hide an injured soul

and they will never notice how broken you really are’

Robin Williams

 

 

Als mannencoach weet ik hoe vaak deze truc wordt toegepast, maar uiteindelijk niet vol te houden is.

Hoe ga ik verder als niets ooit nog hetzelfde zal zijn?

 

Drie jaar geleden werd bij mijn tweede, sterke succesvolle zoon een hersentumor gediagnostiseerd. Hij koos voor de reguliere behandeling. Dus na de operatie volgde chemo, bestraling en wéér chemo. Ondanks zijn enorme optimisme was dit een slopend proces voor hem en zijn directe omgeving. Mijn zoon ging er aan dood. Ik gelukkig niet. Maar wat dan wel?

 

 

Drie jaar lang werd ik, net als hij, heen en weer geslingerd tussen angst, hoop en onmacht.

Daarnaast ging het leven natuurlijk door.

 

Werk, familie en de chaos in de wereld.

Toch stond er iets stil. Binnen in me. Knagend stil. Als vader wilde ik niet dat mijn zoon stierf! De angst hiervoor overschaduwde mijn leven. Het doofde mijn levensvreugde.

 

En toch hield ik me groot. Er waren mensen die tot op het laatst niets van mijn thuissituatie wisten.

“Hoe kan dat nou? Je bent altijd zo vrolijk en enthousiast?"

 

Hij stierf

Zijn lichaam hield het niet meer vol. Een achtbaan van gebeurtenissen volgden zich achter elkaar op. Vanaf dat moment handelde ik, regelde ik, zette ik m’n beste beentje voor. Binnen een maand overleed hij. 

Samen met m’n naasten zorgde ik voor een geweldige uitvaart. Ik kon het zelfs nog opbrengen om in de kathedraal van Roermond de mensen bewogen toe te spreken.

 

 

Ik ben veranderd

Ik ben veranderd. Ik slaap niet meer goed, ik ben veel emotioneler en ik heb een kort lontje gekregen. Zelfs de relatie met m’n vrouw is lastiger. Vergelijk het maar met een geschrokken egel die zich oprolt als het schrikt.

Begrijpelijk? Ik denk het wel.

Blijft dit? Ik ga er vanuit van niet?

 

Wat ga ik er aan doen?

Ik heb gemerkt dat ik weer open ga als ik wandel en fiets in de natuur. Daarnaast heb ik voor binnenkort een Schotlandreis geboekt. Wat ik normaal met klanten doe, doe ik nu voor mezelf. Mijn ervaring is dat de uitgestrektheid en openheid van de Highlands me weer in contact brengt met m’n eigenheid. Deze Highlands geven me weer kracht en energie, zodat 'Ik' er weer ben!

 

Mijn zoon krijg ik er niet mee terug, maar wel weer levensenergie en vertrouwen voor míjn leven. 

 

 

Zo sta ik weer over een paar weken!
Zo sta ik weer over een paar weken!

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    John Peeters (dinsdag, 12 april 2016 18:16)

    Geweldige tekst van een vader die zijn zoon heeft "verloren".

  • #2

    John van den Berg (dinsdag, 12 april 2016 19:03)

    Hans, aangrijpende tekst en zeer te begrijpen. Het zal waarschijnlijk nooit meer helemaal worden zoals het was maar ik hoop dat je in Schotland of in ieder geval de komende periode weer je eigen ik zult vinden. Ik wens je in alle opzichten een goede reis en bovenal een behouden thuiskomst.

  • #3

    Ralph Offermanns (dinsdag, 12 april 2016 21:30)

    Hans en Kitty, gecondoleerd met jullie enorme verlies. Ik wens jullie sterkte en kracht om dit samen met jullie naasten te verwerken. Bovenal hoop ik dat jullie hier samen doorheen weten te komen. Doe Kitty de groeten van me.

  • #4

    Pauline van Enkhuijzen - Vromen (woensdag, 13 april 2016 00:13)

    Lieve Hans,
    Ik zal nooit het moment vergeten toen ik de kamer binnen kwam in het hospice waar je bij je stervende zoon in stilte zat te waken een paar dagen van de dood. Ik voelde een liefde te groot om te verwoorden. Het was of jullie samen een waren. Ik voelde een overweldigende liefde te groot om te omschrijven. Ik voelde de rust, de verwarring, het verdriet. Maar bovenal voelde ik de stilte. En in die stilte voelde ik de kracht.
    Een kracht bij de vader die alles gaf aan zijn stervende zoon.
    Ik zei niets, knikte en sloot zachtjes de deur om dit meest intieme moment niet te verstoren.
    Ik hoop Hans, met heel mijn hart dat je in Schotland weer de kracht vindt in jezelf en ik weet zeker dat Robin vooral daar heel dichtbij zal zijn.
    Veel liefs Pauline.x